بابا نان داد .

بابا آمد .

بابا در باران آمد .

بابا در باران با اسب آمد .

دیگر آن  نه آن قامتت وارد در می شود و نه صدایت طنین انداز خانه می شود . حال نیستی و ما قصه ی بابا آب داد را بر لبان جاری می کنیم . نمی دانم دیگر بابا نان داد هم برایمان معنی می شود یا نه . چه سخت است بخواهی کمی از مسئولیتی که بر روی دوشهایت سنگینی می کند بکاهی ، بگوید همه را بیار و نتوانی و شرمسار کسی باشی که اکنون نیست و این همه شرمساری را باید در چهره داشته باشد .

آخر تو چرا ..............؟ کسی که همه را نداشته باشد نباید بمیرد .

حال مُردی باید همه را مثل بقیه داشته باشی .

بسوزد این همه نداشتن ها .

همه ی ما نیست .

دیگر نیست .

رفت .