هر کسی به رسم دوستی دلم را شکست

شرم از باران

asemonedel — Sun, 08 Nov 2009 14:17:18 GMT

چشمهایم را زیر باران شستم

گفتند باران خود مظهر پاکیست

چرا دیگر می شویی

گفتم این چشمها آنقدر ناپاک و آلوده اند

که من از قطره های پاک باران شرم دارم

دوستی نامش تغییر یافت: آشنا

asemonedel — Sat, 17 Oct 2009 06:13:18 GMT

خسته شدم از تمام اين محبتهاي دروغين

خسته شدم از مردماني كه صورتك هاي زيبايند و آلوده به

سيرت هاي ناپاك دارند

خسته شدم از تمام چيزي كه اسمش دوستي است و بر

آن تنها سايه اي از نيازهاي ما افتاده

ديگر خسته شدم ، خسته ي خسته . . .

* * * * * * * *

روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت ، هر کسی غصه اینکه چه می کرد نداشت

چشم سادگی از لطف زمین می جوشید خودمانیم زمین این همه نامرد نداشت

گاهي ليوان را زمين بگذار!

asemonedel — Sun, 20 Sep 2009 08:35:18 GMT

استادی درشروع کلاس درس، لیوانی پراز آب به دست گرفت. آن را بالا گرفت که همه ببینند. بعد از شاگردان پرسید:
به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟
شاگردان جواب دادند:
50 گرم ، 100 گرم ، 150 گرم
استاد گفت:
من هم بدون وزن کردن، نمی دانم دقیقا“ وزنش چقدراست. اما سوال من این است: اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
شاگردان گفتند: هیچ اتفاقی نمی افتد.
استاد پرسید:
خوب، اگر یک ساعت همین طور نگه دارم، چه اتفاقی می افتد؟
یکی از شاگردان گفت: دست تان کم کم درد میگیرد..
حق با توست. حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه؟
شاگرد دیگری گفت: دست تان بی حس می شود. عضلات به شدت تحت فشار قرار میگیرند و فلج می شوند. و مطمئنا“ کارتان به بیمارستان خواهد کشید و همه شاگردان خندیدند.
استاد گفت: خیلی خوب است. ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییرکرده است؟
شاگردان جواب دادند: نه
پس چه چیز باعث درد و فشار روی عضلات می شود؟ درعوض من چه باید بکنم؟
شاگردان گیج شدند. یکی از آنها گفت: لیوان را زمین بگذارید.
استاد گفت: دقیقا“ مشکلات زندگی هم مثل همین است.
اگر آنها را چند دقیقه در ذهن تان نگه دارید اشکالی ندارد. اگر مدت طولانی تری به آنها فکر کنید، به درد خواهید آمد.
اگر بیشتر از آن نگه شان دارید، فلج تان می کنند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود.
فکرکردن به مشکلات زندگی مهم است. اما مهم تر آن است که درپایان هر روز و پیش از خواب، آنها را زمین بگذارید.
به این ترتیب تحت فشار قرار نمی گیرید، هر روز صبح سرحال و قوی بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده هرمسئله و چالشی که برایتان پیش می آید، برآیید!
دوست من، یادت باشه که لیوان آب را همین امروز زمین بذار
زندگی همین است!

این عید هم گذشت اما هنوز در بزرگترین حسرت به سر میبریم

هدیه های معنوی

asemonedel — Sat, 29 Aug 2009 15:42:18 GMT

يس ﴿۱﴾
سوگند به قرآن حكمت‏آموز (۲)		وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ﴿۲﴾
كه قطعا تو از [جمله] پيامبرانى (۳)		إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿۳﴾
بر راهى راست (۴)		عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿۴﴾

هدیه های ناقابل ما همین است امیدوارم که راضی باشی.

حاجت روا برگشت

asemonedel — Sun, 23 Aug 2009 06:25:18 GMT

خوش به حالت رفتی جایی که از رفتنت تا اکنون دل نگران این بودم نرفتی . حال که رفتی و با خوشحالی که سراز پا نمی شناختی به خانه برگشتی . کاش به قولت عمل کنی در سفر بعدی خود ما را لایق همسفری با خود بدانی .

فقط یک جا می ماند که آن را خودم انجام خواهم داد . به جای تو نایب خواهم بود . کمکم کن تا نایبت شوم .

بابا حسین

asemonedel — Thu, 20 Aug 2009 13:04:18 GMT

بابا حسین بابا حسین .............بابا حسین بابا حسین......... بابا حسین بابا حسین

می خوام برم تو کوچه ها

نشون بدم به بچه ها

سر بریده ی تو رو(۲)

بگم منم بابا دارم(۲)

بابای دلربا دارم(۲)

خوش اومدی خرابمون (۲)

خوش اومدی تو مهربون

ببین شده قدم کمون (۲)

عمه می گه ای دخترم (۲)

تو رو همیشه دوست دارم

رقیه ی عزیز من

هستی شبیه مادرم

خوش اومدی تو از سفر (۲)

اشک رخ مرا نگه

مرا به همرهت ببر (۲)

ای نام تو ذکر سجود (۲)

رخسار من گشته کبود (۲)

بگو که جرم من چه بود ؟ (۲)

بابا حسین بابا حسین .......... بابا حسین بابا حسین ........... بابا حسین بابا حسین

می خوام برم توکوچه ها

نشون بدم به بچه ها

سر بریده ی تو را (۲)

بگم منم بابا دارم (۲)

بابا دلربا دارم(۲)

می خوام برم تو کوچه ها

من بی تو تنهایم..!!

asemonedel — Tue, 18 Aug 2009 06:09:18 GMT

من بی تو تنهایم

بی تو نمی تونم

سر به سرم می زاری

من اینو می دونم

همیشه می پیچه

خنده هات تو گوشم

به فکر فرداها باش

برگرد به آغوشم

من بی تو تنهایم

بی تو نمی تونم

سر به سرم میزاری

من اینو میدونم

من که بی تو خاموشم

خودت اینو میدونی

چراپای اون حرفهات

یک لحظه نمی مونی

من که بی خاموشم

خودت اینو می دونی

چرا با همه حرفات

دلمو می سوزونی

سردی زمستونه

تو حرفات می خو.نم

تو از من بیزاری

من اینو میدونم

کوچ زسمتونو

مثل بهاری که

یه روزای خوبو

یه یادگاری که

من بی تو تنهایم

بی تو نمی تونم

سر به سرم می زاری

من اینو می دونم

من که بی خاموشم

خودت اینو می دونی

چرای پای اون حرفات

یه لحظه نمی مونی

من که بی خاموشم

خودت اینو می دونی

چرا با همه حرفات

دلمو می سوزونی

من بی تو تنهایم

بی تو نمی تونم

سر به سرم می زاری

من اینو می دونم

من که بی خاموشم

خودت اینو می دونی

چرا پای اون حرفات

یه لحظه نمی مونی

من که بی خاموشم

خودت اینو می دونی

چرا با همه حرفات

دلمو می سوزنی

اندیشیدن

asemonedel — Wed, 12 Aug 2009 15:16:18 GMT

به تو می انديشم

که روزهاست از تو دورم

به تو می انديشم که چه راحت رفتی

به سادگی پلک زدن

و به سان يک بغض گره خورده در گلو

به تو می انديشم

که چرا آمدی چرا رفتی

به تو می انديشم

تويی که تک تک کوچه پس کوچه های دلم را سرک کشيدی

به اين می انديشم

که چگونه به تو نينديشم....؟؟؟!!!!

اولین سال بی پناهی

asemonedel — Mon, 27 Jul 2009 07:10:18 GMT

همیشه مونس و یارم پدر بود

به وقت رنج غمخوارم پدر بود

چو پروانه اگر بال و پرم سوخت

ولی شمع شب تارم پدر بود

دگر نا امید شده نا امید ِنا امیدم

چه سخت شده ضربان قلبم به نزدیکی حادثه

کاش این ضربان بایستد در برابر زمان

چه زود رفته ای از میان دلهای بی دغدغه

و هنگام رفتن هدیه ای دادی از جنس اشک

آه ، از جنس ناله

و چه بی رحمانه

گرگهای خونخوار هجوم آوردن به خون تو

کاش مرا سرزمینی بود دوردست ، بی کس

که کس نشناسد ؛

از رد

شناختند و خوردند و مکیدن

اینجا بوی تو نادر شده و رد تو گمنام

و من در میان دلغک ها هیچ به روی نمی آورم

که مبادا مرا هم مانند کلاغک زشت بترسانند

تنها گوشه ی اتاقم

باز تو رویا و تو خوابم

باز چشمام دید به عکست

باز شدم تشنه ی چشمت

داغونم کرد فکر این که تو کجایی

منو بکش بشنو از این تو

بدنم خیس شده از اشک چشام

سم تو زمزمه ی زیر لبام

ببین عکستو تو آغوش

برده از سرم دل و هوش

ببین التماس و اشکام

باز منو نکن فراموش

پدر خانه ی نو مبارک .......... لباس نو چه زیبایت می کند . کـــــــــــــــاش بودی

asemonedel — Thu, 02 Jul 2009 17:33:18 GMT

می دانی روزت را چه می کنم؟

عکست روی میز و مولودی و شربت و یک دنیا جای خالی تو ........

چندروز بیشتر نمانده تا یک سال بی پناهی هامان

دیگر اکنون ساعت ها تیک تیکشان شروع به نواختن ثانیه های یک سال و دور گرد سالانه را می کند .

در چنین روزی و در چنین ساعتی و چنین جایی

پدر وعده ی دیدارمان تا به قیامت